“Al onze kennis vindt zijn oorsprong in onze waarnemingen.” – Leonardo da Vinci
Visie op werk en kwaliteiten
Als social ondernemer verbind ik mij graag aan partners die potentie als fundament beschouwen en de diversiteit aan perspectieven benutten om de hoogst mogelijke kwaliteit te leveren. Om optimaal te presteren, werk ik het best op basis van vertrouwen. Ik hecht veel waarde aan de autonomie om zelf te bepalen hoe, waar en wanneer ik de afgesproken doelstellingen realiseer. Afspraken op basis van output in plaats van aanwezigheid. Mijn diepe betrokkenheid bij de publieke zaak stelt mij in staat een extra bijdrage te leveren aan initiatieven met een maatschappelijke dimensie.
Ik denk en handel vanuit een synergiementaliteit, waardoor de kracht van alle betrokken partijen zo optimaal mogelijk wordt benut. Mijn werkwijze kenmerkt zich door orde, overzicht en een proactieve houding. Anderen omschrijven mij als sociaal, analytisch, creatief, en ondernemend.
Tijdens mijn studie Technische Bedrijfskunde en mijn loopbaan bij Stichting TeamAlert heb ik uitgebreide kennis en ervaring opgedaan met ondernemen en bijbehorende multidisciplinaire vraagstukken. Ik heb verschillende complexe projecten geïnitieerd en geleid, wat de basis heeft gelegd voor mijn huidige specialismen.
Oprichting TeamAlert
Als oprichter en directeur van Stichting TeamAlert heb ik jarenlang met volledige overgave aan de organisatie gebouwd; deze leerschool heeft mij diepgaand gevormd. De pioniersfase (2002-2007) vroeg om een enorme overlevingskracht. Ik startte met minimale privémiddelen en werkte zeven dagen per week om de organisatie door haar kinderziektes heen te loodsen. In deze periode werd ik gesteund door een betrokken privénetwerk en een Raad van Advies met vooraanstaande namen als Tineke Netelenbos (voorzitter en oud-minister), Sjors Fröhlich (journalist), Howard Komproe (kunstenaar) en Eugene Roorda (reclamemaker).
In het bijzonder ben ik veel dank verschuldigd aan Gerben Eggink (top-manager). Ik had het geluk dat hij in de beginjaren van de stichting de tijd en ruimte had om mij intensief met raad en daad bij te staan vanuit zijn rol in de raad van advies. Gerben had het voorrecht nauw te hebben samengewerkt met Johan Cruijff als ondernemer; en vooral de lessen die hij uit die periode deelde, zijn mij altijd bijgebleven. Daarnaast was de politieke steun vanuit de Tweede Kamer, onder anderen van Sharon Dijksma, Sybrand van Haersma Buma en Eddy van Hijum, essentieel voor de uiteindelijke realisatie van de stichting.
Loopbaan en gezondheid (2007 – heden)
Het was vanaf de oprichting van stichting TeamAlert, zoals ik ook destijds heb geschreven in het ondernemingsplan, mijn intentie om mijn rol als directeur op een geschikt moment over te dragen; de formule ‘voor en door jongeren’ vraagt immers om voortdurende verversing. In 2007 werd ik echter gedwongen tot een time-out door een ernstige burn-out. In 2008 stopte ik definitief en koos ik voor mijn gezondheid. Hoewel een internist destijds de diagnose ME (chronische vermoeidheid) stelde, heb ik dit uit angst voor stigma en gebrek aan een behandeling meer dan tien jaar lang verdrongen.
Pas in 2020 ben ik, mede door covid, de confrontatie met deze diagnose echt aangegaan. Dit leidde, na uitgebreid onderzoek door 2 verschillende internisten, tot de vaststelling van ook een ernstige doorslaapstoornis (insomnia). Hierbij werd later door een psychoanalyse een direct verband gelegd met ingrijpende gebeurtenissen in mijn kindertijd.
Met insomnia is het uitdagend om in een rigide 9-tot-5-systeem te functioneren, maar het is absoluut mogelijk om op hoog niveau productief te zijn door werkzaamheden aan te passen aan het natuurlijke slaapritme. Je verliest door insomnia niet je potentie.
Overlevingskracht en fundament gevormd door geschiedenis
Een moeilijke jeugd wordt vaak geromantiseerd omdat een opvallend groot deel van de historisch ‘grote geesten’ en ‘uiterst succesvolle individuen’ een zware kindertijd kende. Hoewel zo’n achtergrond een katalysator kan zijn voor overlevingskracht en een uitzonderlijke focus, blijft het in de eerste plaats een risicofactor. Het erkennen hiervan is echter essentieel om trauma om te kunnen zetten in kracht.
Mijn persoonlijke geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met mijn visie op de wereld. Mijn eerste trauma liep ik al op voor mijn geboorte in Eritrea. Door de combinatie van een onveilige politieke situatie en de extreme stress waaronder mijn moeder destijds leefde als tiener, werd ik al in de baarmoeder blootgesteld aan hoge concentraties cortisol. Vanuit de epigenetica weten we nu dat deze ‘prenatale programmering’ de ontwikkeling van het foetale brein fundamenteel kan veranderen en kan leiden tot een verhoogde gevoeligheid voor stress en ernstige slaapstoornissen op latere leeftijd. Daarnaast is neurologisch aangetoond dat de basis van ons brein in een razendsnel tempo wordt gelegd. Rond de leeftijd van twee jaar heeft het brein al ongeveer 80% van zijn volwassen volume bereikt. In deze kritieke eerste 1000 dagen worden de fundamenten voor emotionele regulatie en het stress-systeem verankerd.
Mijn jeugd werd vervolgens getekend door scheidingen, mijn eerste scheiding was van mijn moeder in mijn eerste jaar en groeide ik op bij mijn oudtante. Zij was 86 jaar toen ze mij kreeg. De scheiding van mijn moeder en haar fysieke afwezigheid heeft mijn fundament gevormd. De wetenschap leert ons nu ook dat dergelijke vroege scheidingservaringen de stress-as in het brein permanent kunnen afstellen op een stand van verhoogde waakzaamheid. Dit heeft mij kwetsbaar gemaakt voor ernstige slaapstoornissen, maar mij tegelijkertijd een scherp analytisch vermogen en een sterke overlevingskracht opgeleverd.
Deze geschiedenis heeft mij doen inzien dat het leven een samenspel is van toeval, pech en geluk. Op de omstandigheden waaronder je bent geboren, je genetische aanleg of je opvoeding heb je immers geen invloed. Echter, zoals Oliver Wendell Holmes ooit zei: “Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt, zijn kleinigheden vergeleken met wat in ons ligt.” Hoewel mijn verleden mijn constitutie heeft bepaald, is de kracht die daaruit is voortgekomen, mijn doorzettingsvermogen, analytische scherpte en maatschappelijke betrokkenheid, wat mij heeft gedreven.
Recente focus
Vanuit mijn betrokkenheid heb ik mij ruim tien jaar ingezet voor democratie en mensenrechten. En de afgelopen vijf jaar heb ik mij geconcentreerd op:
Onderzoek naar drugsproblematiek: Ontwikkeling van visie op drugsgebruik.
Dutch Football Museum: Het ontwikkelen van een concept voor een nieuw museum om bezoekers op een innovatieve en creatieve wijze de geschiedenis van Nederlands voetbal te tonen.
Voedseltransitie: Een analyse van de keten van dagverse maaltijden om te zoeken naar duurzame en gezonde alternatieven in een land waar voedselverspilling en een gebrek aan gezonde kant-en-klaarmaaltijden hand in hand gaan.
Democratische kwetsbaarheid: De opkomst van antidemocratische bewegingen en de correlatie tussen eenzaamheid, sociale media en de groei van anti-establishment partijen.
Toekomstvisie: Een nieuw platform voor autonoom talent
De komende jaren wil ik een (pilot)platform opzetten dat talentvolle professionals van alle leeftijden verbindt met werkgevers die durven te sturen op output in plaats van aanwezigheid. Ik heb proefondervindelijk vastgesteld dat er voor onafhankelijke professionals die onafhankelijk van systemen als het UWV willen werken, voor wie flexibiliteit noodzakelijk is, momenteel geen adequaat platform bestaat. Schaars talent valt dan al snel tussen wal en schip.
Ik heb gemerkt dat ik hierin niet alleen sta; onder hoogopgeleid, creatief en strategisch talent in Nederland is de behoefte aan een matchingstructuur op basis van neuro- en biologische diversiteit groot. Onderzoek laat bijvoorbeeld ook zien dat een aanzienlijk deel van de hoogbegaafden en creatieve denkers in Nederland onder hun niveau werkt of (onzichtbaar) uitvalt. Terwijl het nieuws dagelijks kopt over het nijpende tekort aan talent, blijft een aanzienlijk welwillend potentieel onbenut omdat de traditionele werkstructuren te star zijn. Ik wil deze kloof helpen overbruggen in samenwerking met overheden, werkgevers en maatschappelijke organisaties. We gaan ons richten op de neuro-en biologisch diverse professionals voor wie autonomie geen luxe is, maar een voorwaarde om te overleven. Ieder brein is namelijk anders.
Een werkstructuur waarin mensen centraal staan en over werkelijke autonomie beschikken, is cruciaal voor deze mensen, en de samenleving als geheel. Door ze de vrijheid te bieden hun eigen kaders te bepalen, ontstaat de ruimte voor de innovatie en vooruitgang die onze huidige en toekomstige arbeidsmarkt zo hard nodig heeft gelet op de vergrijzing.
Wil je samenwerken of heb je suggesties, dan kan je mij berichten via LinkedIn: Feshaye Haylemariam
18 april 2026